Odnóża zwieńczone są trójczłonowymi stopami.
Odwłok ma częściowo odsłonięte listewki brzeżne. Genitalia samca mają zwykle dwie słabo rozwinięte pary wyrostków na koniunktywie, z których grzbietowo-boczna rozwinięta jest lepiej niż brzuszno-boczna, oraz szerokie, płaskie i po jednej stronie zaokrąglone paramery. Genitalia samicy mają spermatekę z krótkim, rurkowatym przewodem.
Rozprzestrzenienie Jedyny w całej rodzinie rodzaj neotropikalny. Podawany jest z Panamy, Kolumbii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Brazylii i Paragwaju.
Taksonomia Takson ten wprowadził w 1829 roku Pierre-André Latreille w randze podrodzaju w obrębie rodzaju Edessa. Gatunkiem typowym wyznaczył on Cimex mactans, opisanego w 1798 roku przez Johana Christiana Fabriciusa. W 1864 roku omawiany takson wyniesiony został do rangi osobnego rodzaju przez Carla Ståla.
Do rodzaju tego zalicza się 7 opisanych gatunków: Dinidor brazilensis Durai, 1987 Dinidor impicticollis Stål, 1870 Dinidor mactabilis (Perty, 1833) Dinidor mactans (Fabricius, 1798) Dinidor pulsator Schouteden, 1913 Dinidor rufocinctus Stål, 1870 Dinidor saucius Stål, 1870
Przypisy
Kategoria:Dinidoridae Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1829 roku