Zabójstwo tyrana domowego (także: zabójstwo kuchenneAlicja Serafin, Zabójstwa na tle przemocy wobec kobiet w Wielkiej Brytanii, w: „Niebieska Linia”, nr 4/2022, s. 20, ISSN 1507-2916., zbrodnia kuchenna, ang. domestic tyrant murder) – zabójstwo partnera życiowego (najczęściej mężczyzny przez kobietę), będące wynikiem długotrwale i uporczywie stosowanej wobec zabójcy przemocy domowej.

Zabójstwo kuchenne jest zwieńczeniem długotrwałego procesu, w którym ofiara jest stale dotykana przemocą, a poziom jej stresu i napięcia rośnie, jak podkreśla część psychologów, do poziomu ciągłego ataku terrorystycznego. Sytuacja w środowisku życiowym ofiary staje się w związku z tym nie do zniesienia, a wszelkie mechanizmy (psychiczne i instytucjonalne) chroniące przed przemocą postrzegane są jako nieskuteczne. Pozostając w kleszczach strachu i wyuczonej bezradności (syndrom bitej kobiety, ang. battered woman syndrome) ofiara decyduje się na jedyny, według niej, dostępny sposób rozwiązania beznadziejnej sytuacji, tj. fizyczną eliminację sprawcy przemocy. Zabójstwo tego rodzaju nie jest związane z żadnym zamiarem lub planem. Stanowi najczęściej reakcję spustową na stresogenną sytuację.