łączny zapas pocisków wraz z ładunkami miotającymi wynosił 450 sztuk.

Broń przeciwlotniczą stanowiły początkowo: pojedyncza armata przeciwlotnicza Boforsa kalibru 75 mm nr 6 model 1918 L/60, umieszczona na pokładzie górnym między rufowym działem głównego kalibru a dalmierzem (z zapasem 300 pocisków) oraz dwa podwójne zestawy wielkokalibrowych karabinów maszynowych kalibru 12,7 mm Vickers nr 4 L/90, umieszczone równolegle do siebie po obu stronach nadbudówki, z łącznym zapasem amunicji wynoszącym 5000 naboi. Dodatkowo na okrętach znajdowały się dwa karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm Hotchkiss nr 4.

Głównym elementem wykonanego ze produkcji Kruppa pancerza kanonierek był pokład pancerny. Miał on grubość 25 mm w płaskiej części i 50 mm na bocznych skosach przy burtach. chroniona była pancerzem grubości 50 mm; . Opancerzone były też maski dział artylerii głównej, których grubość wynosiła z przodu 80 mm, po bokach 40 mm, a od góry 15 mm. Komory amunicyjne wewnątrz kadłuba chronione były płytami grubości 25 mm. Opancerzone były również szyby do podawania amunicji. Całkowita masa opancerzenia wynosiła 215,9 tony.