Powieść, a właściwie jej pierwszy tom, otwiera rozdział Amory Tobitki, będący interludium powieściowej narracji. Opisuje on relacje miłosne i uczuciowe pomiędzy postaciami drugoplanowymi (Tobitka, Turzycki oraz Skirliński). Akcja osadzona jest w czasie zbliżonym do Murów Jerycha. Stanowi komentarz obyczajowy do akcji politycznych opisywanych tamże. Unaocznia uczuciowe wyjałowienie sfer społecznych przesiąkniętych egoizmem i pustką. Następne rozdziały tworzą bardziej powiązaną ze sobą całość i wprowadzają czytelnika w obszar działalności politycznej bohaterów lub w ich życie prywatne. Ostatni rozdział tomu pierwszego, Drewniane dzwony, opisuje dylematy moralne kuszonego przez prawicową organizację Papary, młodego poety, Motycza, jak również intrygę Drefczyńskiego, chcącego pozyskać względy Zawiszanki. Całość dzieła i drugi jego tom zamyka monumentalna scena tworzenia intrygi politycznej przez Jaszczę. Tom kończy się bardzo obszernymi fragmentami pamiętnika Jana Dykierta, świeżo aresztowanego komunisty, czekającego na proces lub interwencję ustosunkowanego w sferach politycznych brata. Szczególnie w drugim tomie (wydanym w 1950) pojawia się spora liczba działaczy komunistycznych (m.in. Ankiewicz, Dorosz, Szernik).