W czasie panowania Michaiła Gorbaczowa Kozar pojechał do Grodna, żeby uzyskać od naczelnika ds. wyznań religijnych pozwolenie na odprawianie mszy. Naczelnik pozwolił mu odprawiać msze wyłącznie samemu sobie i tylko po łacinie, jednocześnie zabronił mu kontaktować się z młodzieżą. Kozar dostosował się do tej decyzji, jednak zrealizował również swoje zamiary. Katolicy w Żyrmunach, nie mając kapłana, stawiali w kościele na ołtarzu głównym kielich oraz szaty liturgiczne i odmawiali teksty mszalne bez słów odnoszących się do przeistoczenia, podczas czego Kozar przy ołtarzu bocznym odprawiał mszę „dla siebie”.
Kozar głosił chrześcijaństwo w Leningradzie, Moskwie, Rostowie nad Donem, Lwowie, Drohobyczu i Latyczowie. W 1989 w Fastowie rząd oddał katolikom ich dawny kościół, zamieniony na magazyn w 1934. Kozar, który 25 marca 1991 objął obowiązki proboszcza parafii, podjął się odbudowy świątyni. Fundusze na budowę pochodziły ze zbiórki miejscowych Polaków.