Po wojnie pełnił funkcję scenografa w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie. Pracował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, a od 1950 w ASP w Krakowie. W roku 1972 z tytułem doc. dr hab. objął kierownictwo nad tamtejszą II Katedrą Tkaniny Artystycznej. Jego pracownia mieściła się w pałacu Tadeusza Stryjeńskiego przy ul. Batorego 12. Jest autorem polichromii w kościele św. Szczepana w Krakowie oraz św. Jana Chrzciciela w Łącku.
Był dwukrotnie żonaty. Najpierw z Zofią z domu Birtus, artystką i nauczycielką rysunku, zmarłą 16 listopada 1953 w Krakowie (jej siostrą była Barbara Bobkowska, żona Andrzeja). Następnie z Zofią z domu Miklaszewską primo voto Życzyńską (ur. 19 listopada 1920, zm. 7 czerwca 2003), rzeźbiarką i konserwatorką zabytków. Walczowski zmarł wskutek wypadku, który przytrafił mu się w drodze na wystawę w Pałacu Sztuki. Artysta pośliznął się i upadł, a złamanie stawu biodrowego i komplikacje w leczeniu były bezpośrednią przyczyną śmierci.
Spuścizna Wiele Jego prac było reprodukowanych w dodatku niedzielnym do „Kuriera Łódzkiego” pt. „Łódź w Ilustracji” (1924-1939).