Koszty powstania takiego okrętu, niewiele niższe od kosztów pancernika, spowodowały zarzucenie budowy czterech jednostek tego typu, w rezultacie czego przyszły „Fürst Bismarck” pozostał okrętem unikatowym. Fundusze na jego budowę zostały wyasygnowane przez Reichstag w roku budżetowym 1895–1896.

Okręt zbudowany został w stoczni w Kilonii (nr stoczniowy 23). Miał być następcą planowanej do wycofania z linii korwety – (niem. „Ersatz Leipzig”). Stępkę krążownika położono 1 kwietnia 1896 roku, a zwodowany został 25 września 1897 roku. Nazwę otrzymał na cześć kanclerza Rzeszy Ottona von Bismarcka. Koszt budowy okrętu wyniósł 18 mln 945 tys. marek. Był pierwszym niemieckim krążownikiem pancernym (w stosowanej wówczas nomenklaturze wielkim krążownikiem − Großer Kreuzer), klasyfikowanym do 1899 roku jako krążownik I klasy.

2 marca 1900 roku „Fürst Bismarck” został przypadkowo staranowany przez fregatę pancerną , nie odnosząc jednak poważniejszych uszkodzeń. Podczas prób morskich okręt osiągnął prędkość 18,5 węzła przy mocy 12 676 KM i 18,7 węzła przy przeciążeniu maszyn do 13 622 KM (przy 113 obr./min).