Dodając czarno-białe fotografie i banalne przedmioty codziennego użytku, takie jak grzebienie, papier toaletowy, żyletki, paski, wypalone zapałki, krople wody i namioty, przedstawiał atmosferę towarzyszącą emigrantom, wypędzanym uchodźcom. Przesłanie artysty dotyczyło nieoczywistej tożsamości wielu mieszkańców Izraela. W latach 90. XX wieku jego twórczość ewoluowała, pojawiły się szklane gabloty, akwaria, w których umieszczał miniaturowe imitacje przedmiotów codziennego użytku, tj. piżama, suszone kwiaty. Po 2000 roku zaczął tworzyć instalacje z porzuconych przedmiotów, gotowych materiałów, takich jak grzebienie, ołówki, kapcie, zabawki, kartony po jajkach i artykuły spożywcze wykonane z tworzywa sztucznego. Golombek prezentował wystawy w galeriach i muzeach w Izraelu, Japonii i NiemczechYitzhak Golombek, Rappaport Prize.