należał do Bractwa Strzeleckiego, wrocławskiej loży wolnomularskiej „Horus” i tarnogórskiej „Silberfels”, był radnym, a następnie starszym radnym miejskim (Stadtältester). 22 listopada 1821 roku ożenił się z Louise Wagner, która po jego śmierci stała się właścicielką obiektu. W latach 1889–1900 kamienica należała do syna Gustava i Louise, Ottona, który jako ostatni z rodziny Böhmów zajmował się handlem tkaninami. Również w 1889 roku przy bocznym skrzydle od strony dziedzińca zbudowano galeryjkę według projektu Adolfa Goerkego.
W książce adresowej z 1909 roku jako właściciel domu figuruje Benno Atzler, zaś w latach 1912–1915 kamienica należała do Spółki Handlu Ziemią Silesia z Bytomia (Grundstücksverwaltungsgesellschaft m.b.H in Beuthen). W 1915 roku przebudowano wnętrza oraz wzniesiono murowaną ścianę szczytową w miejsce prawdopodobnie drewnianej (projekt Pawlik & Co z Bytomia). Od 1925 do 1990 roku własność rodziny Balcerów.
12 marca 1950 roku obiekt po raz pierwszy wpisano do rejestru zabytków nieruchomych (wówczas województwa śląsko-dąbrowskiego), zaś 15 kwietnia 1966 roku kamienicę jako budynek mieszkalny I wpisano do rejestru zabytków województwa katowickiego pod numerem 613/66.