II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej, nadal służąc w 78. Pułku Piechoty, zaś w lutym 1940 r. zostaje mianowany dowódcą 64. Pułku Piechoty w składzie 16. (Westfalskiej) Dywizji Piechoty, którym dowodzi w kampanii na froncie zachodnim. Za walki na froncie zachodnim odznaczony ponownie Krzyżem Żelaznym II Klasy i Krzyżem Żelaznym I Klasy (tzw. okucia ponownego nadania). Zostaje mianowany komendantem Saarbrücken, a w październiku 1940 r. awansowany do stopnia pułkownika. 11 września 1941 r. został dowódcą 37. Pułku Piechoty w składzie 6. Dywizji Piechoty. W kampanii wschodniej walczy na centralnym odcinku frontu wschodniego podczas ataku na Moskwę. Po zranieniu trafił w październiku 1942 r. do szpitala wojskowego, a następnie do Führerreserve. Po wyzdrowieniu został mianowany dowódcą 6 Pułku Zapasowego Grenadierów, z którym w styczniu 1943 r. zostaje przeniesiony do Danii.