Na ten sam rok datuje się studium olejne młyna wodnego, zapisane w notatkach Turnera. Od tego czasu nie są znane żadne jego dzieła w technice olejnej, dopóki obraz Rybacy na morzu nie został wystawiony w Akademii w 1796 roku.
Rybacy Turnera nawiązują do jego wcześniejszych akwarel, w których zajmował się problematyką przedstawienia morza, ukazując m.in. szczegóły ruchu wody. Opracowane wówczas detale artysta podjął w większej skali w obrazie olejnym.
Turner, malując obraz, włączył się w nurt malarstwa nocnego XVIII wieku, reprezentowanego przez takich malarzy jak Horace Vernet, Philip James de Loutherbourg i Joseph Wright of Derby, czerpiąc z każdego z nich inspirację w kluczowych elementach obrazu. Rozjaśnienie sceny światłem księżycowym jest nawiązaniem do obrazów Derby’ego, postrzępione chmury zaś Turner zapożyczył od Loutherbourga. Niespokojny nastrój nocnej sceny jest wynikiem badań Turnera nad obrazami Rembrandta. W podobnej atmosferze utrzymany został Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu pędzla holenderskiego artysty. Płótno to znajdowało się u jednego z patronów Turnera – sir Richarda Colt Hoare’a.
Obraz spotkał się na wystawie z entuzjastycznymi opiniami.