Historia thumb|left|Południowa i zachodnia pierzeja tarnogórskiego rynku ok. 1860–1870. Dom pod numerem 17 oznaczony czerwoną strzałką Budynek znajduje się w południowej części zachodniej pierzei tarnogórskiego Rynku. Podobnie jak sąsiednie budynki, wybudowany został w XVI wieku – prawdopodobnie w drugiej jego połowie – i należy do zespołu kamienic podcieniowych, który obejmuje budynki przy ul. Gliwickiej 1, 3 i 5 oraz przy Rynku 18 i 17 (budynek północny i południowy), a kiedyś także 16 i 15.
Nie jest znany inwestor, architekt, budowniczy, ani dokładna data wzniesienia kamienicy. Jako jej właściciel w 1670 roku wymieniony jest żupnik Jan Miedona, który wraz z Andreasem Olofssonem, do którego należała sąsiednia kamienica, gościli na swych połączonych podwórkach kaleszę i konie z orszaku odwiedzającej miasto cesarzowej Eleonory Gonzagi. Po śmierci Miedony w 1703 roku w dokumentach występuje jego żona, Magdalena, katoliczka, która wsławiła się znaczącymi darowiznami na miejscowy kościół (m.in. wpłaciła 200 talarów na remont wieży świątyni). Jednak już w roku następnym, przegrawszy proces sądowy z Bernardem Bordolo wytoczony w sprawie podwyższenia przylegającej od południa kamienicy, Miedonowa sprzedała swój dom Andrzejowi Pusonowi.