Zespół dworski w Szczurowej, nazywany też pałacem Kępińskich – XIX wieczny eklektyczny pałac o cechach neogotyckich, wzniesiony w latach 1854-1860 w miejscowości Szczurowa jako siedziba jej właścicieli – Anastazji i Jana Kępińskich. W 1978 dwór wraz z otaczającym go parkiem i ogrodzeniem z bramkami wpisany został do rejestru zabytków.

Historia Budowa pałacu rozpoczęła się w 1854 roku na polecenie ówczesnych właścicieli Szczurowej - Anastazji i Jana Kępińskich, herbu Niesobia. Za projekt budynku odpowiadał prawdopodobnie krakowski architekt Filip Pokutyński, choć niektóre źródła przypisują jego autorstwo Feliksowi Księżarskiemu. Pałac ukończono w 1860 roku.

Po śmierci Jana w 1897, pałac przeszedł w ręce jego bratanka - Aleksandra. W czasie I wojny światowej posiadłość została opuszczona - 1 października 1914 roku Aleksander Kępiński wraz z żoną Alojzą i synem Antonim wyemigrowali do Wiednia, gdzie zamieszkali w centrum miasta przy reprezentacyjnej ulicy .

Co najmniej od 1932 roku w pałacu znajdował się jeden z trzech w Szczurowej telefonów.