W latach 1925–1929 pełnił służbę w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie (od 28 września 1926 w Ostrowi Mazowieckiej) na kolejnych stanowiskach: oficera wychowawcy (rok szkolny 1925/26), instruktora wyszkolenia strzeleckiego (rok szkolny 1922/27) i oficera kompanii (rok szkolny 1927/28 i 1928/29). W międzyczasie, 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 114. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w Szkole Podchorążych Piechoty. W sierpniu 1929 został przeniesiony do 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie, a w kwietniu 1933 do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do Batalionu KOP „Troki” na stanowisko dowódcy kompanii odwodowej. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 69. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do Batalionu KOP „Skałat” na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu.
Zmarł 9 sierpnia 1938 pod Zaleszczykami w następstwie obrażeń ciała doznanych w wypadku drogowym (motocykl, którym podróżował zderzył się z samochodem).. 13 września 1938 został pochowany w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 206, rząd 1, miejsce 10–11).