Pomysł wprowadzenia do obiegu monety o nominale 20 dolarów spodobał się także amerykańskim bankierom, którym taka moneta ułatwiłaby składowanie dużych sum w sejfach przy zaoszczędzeniu miejsca. Przeciwnikiem złotych monet był ówczesny dyrektor mennicy , który uważał, że małe, złote monety byłyby fikcyjnym środkiem płatniczym i „niegodnym wielkiego narodu”, jakim byli Amerykanie.
Projekt monety i obieg Projekt i początek emisji mały|Szkic orła Jamesa Longacre’a, który znalazł się na rewersie monety.|lewo 16 września 1844 roku głównym rytownikiem U.S. Mint został James B. Longacre, który zastąpił zmarłego na stanowisku Christiana Gobrechta. Początkowo zaangażowany był w przygotowanie propozycji zmiany wizerunku złotych monet jednodolarowych. Jednak z wejściem w życie Coinage Act of 1849 rozpoczął prace nad wizerunkiem monet o nowych nominałach. Nie przebiegały one bezproblemowo, ponieważ Longacre nie miał wcześniej doświadczenia jako projektant monet. Przed objęciem nowej posady pracował jako projektant płyt drukarskich. Ponadto Robert M. Patterson był przeciwny zatrudnianiu Longacre’a, ponieważ obawiał się, że ten negatywnie wpłynie na jego nielegalne przedsięwzięcia w mennicy. Dlatego dyrektor kazał Longacre’owi tworzyć nowe projekty wizerunków przed wybiciem próbnych egzemplarzy monet.