W 1849 roku wybito jedynie próby. W 1850 roku do obiegu weszły pierwsze obiegowe monety Double Eagle. Już w pierwszych latach użytkowania monet ujawniono przypadki fałszowania monet. Fałszerze przepiłowywali monety o nominale 20 dolarów na pół, aby rozdzielić rewers i awers od siebie. Następnie drążono lub wyskrobywano płaską stronę monety, a w to miejsce umieszczano platynę. Później moneta była scalana ponownie i wpuszczana do obiegu z podobną wagą, co oryginał, ale mniejszą zawartością kruszcu. Na początku lat 60. XIX wieku platyna zaczęła drożeć, co wpłynęło na zanik tego procederu. W 1853 roku Kongres uchwalił Coinage Act of 1853. Zawarto w nim mechanizm regulujący liczbę drobnych srebrnych monet na rynku. Od tej pory miały być one wybijane na konto rządowe za opłatą w złocie. Zasada ta doprowadziła de facto do nieformalnego wprowadzenia w Stanach Zjednoczonych standardu złota. W 1858 roku pojawiły się pierwsze egzemplarze kolekcjonerskie. Ich cena była jednak wysoka, ponieważ stanowiła ekwiwalent należności za przepracowanie pięciu tygodni.