Obraz powstał w pierwszej ćwierci XX stulecia, jako dzieło niemal sześćdziesięcioletniego artysty - w latach jego dojrzałej twórczości, w okresie jej rozkwitu przed I wojną światową. Bogaty plon twórczości Masłowskiego z 1912 roku wyraża się liczbą "14 wielkich akwarel z Tunisu i Taorminy"[...]Zob.: Stanisław Masłowski - Materiały do życiorysu i twórczości, op.cit., s.217, a także: Stanisław Masłowski - Akwarele - 12 reprodukcji barwnych, Warszawa 1956, ze wstępem Macieja Masłowskiego, wyd. "Sztuka", s.14.Zob.: Masłowski Stanisław (1853-1926) - hasło w: Polski Słownik Biograficzny, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk, 1975, wyd. "Ossolineum", tom XX/1, zesz.84, s.130
Okoliczności powstania obrazu charakteryzują listy malarza z Tunisu do żony i syna. Do żony w maju 1912 pisał: "Tunis 25 V 1912 [...] Mieszkam w środku miasta na granicy dwóch dzielnic, europejskiej i arabskiej. Zaraz w pobliżu mam przepyszną aleję Avenue de France, w cztery rzędy palmy, mimozy i inne, asfaltowaną. Zwiedzałem rezydencję beja Tunisu, pałac Bardo i muzeum starorzymskie przebogate[...]. Do syna na początku czerwca pisał: [...]"Tunis, 3 VI 1912 [...] Jestem zdrów i od rana od 8 wyruszam tramwajem do Bardo.