Kultywowanie tradycji Garnizonowy Ośrodek Mobilizacyjny od 1 stycznia 1999 do 31 grudnia 2011 roku był kontynuatorem tradycji wszystkich jednostek, które po wojnie stacjonowały w mieście Czarne: 64 pułk zmechanizowany 28 pułk czołgów 31 pułk artylerii pancernej 9 batalion szkolny 24 Ruchomy Warsztat Naprawy Czołgów 20 batalion zaopatrzenia – przemianowany na 2 batalion zaopatrzenia; pododdziały 6 pułku zmechanizowanego z Wałcza w składzie 2 bataliony czołgów w tym 1 szkolny – pozostałość po 28 pcz, dywizjon przeciwlotniczy, kompania saperów; 6 Rejonowe Warsztaty Techniczne 13 Brygada Zmechanizowana W 2011 wprowadzono odznakę pamiątkową i oznakę rozpoznawczą: Decyzją Nr 511/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 grudnia 2010 r. wprowadzono odznakę pamiątkową, Decyzją Nr 139/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 kwietnia 2011 r. oznakę rozpoznawczą.
Żołnierze Garnizonowego Ośrodka Mobilizacyjnego W okresie od 1999 do końca 2011 komendantami GOM w Czarnem byli: Komendanci Garnizonowego Ośrodka MobilizacyjnegoStopień, imię i nazwiskoCzasokresppłk mgr inż. Edward Szysz1999–2005ppłk Sławomir Sulowski2005–2006ppłk dypl. Mariusz Józefko2006–2009ppłk mgr inż. Andrzej Szutowicz 2010–2011
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Historia Garnizonu Czarne
Kategoria:Wojsko Polskie w Czarnem Kategoria:Wojsko w Szczecinku