Zdenerwowani mieszkańcy Kórnicy ruszyli w stronę posterunku MO. Na czele tłumu liczącego około 50 osób, składającego się przede wszystkim z kobiet i paru mężczyzn (w tym Polaka Władysława), stanęły Flora Sacher (siostra aresztowanego Franza) i Hedwiga Sluzallek. Parę kobiet weszło do budynku, żeby uwolnić zatrzymanych. Mieszkańcy zaatakowali polskich funkcjonariuszy drewnianymi belkami i sztachetami wyrwanymi z płotów. Jeden z milicjantów oddał strzał z pistoletu, jednak został obezwładniony. Uwolniony Kusiek chciał zabić siekierą rannego milicjanta, ale powstrzymała go Sluzallek. Pobici Polacy zaczęli uciekać w stronę Głogówka. W tym samym czasie przed gospodarstwem zatrzymała się ciężarówka, z której wyszli ciężko uzbrojeni żołnierze Armii Czerwonej. Sowieci, widząc leżących na ziemi pobitych milicjantów, wybuchli śmiechem, wsiedli do ciężarówki i odjechali, wołając do kórniczan „dawaj, dawaj”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Powstanie kórnickie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.