Adam Laszuk (ur. 10 października 1893 w Hrudzie, zm. 12 sierpnia 1939 w Toruniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy i społeczny.
Życiorys Urodził się 10 października 1893 we wsi Hrud, w ówczesnym powiecie konstantynowskim guberni siedleckiej, w rodzinie Bazylego i Heleny z Panasiuków.
Służył w armii rosyjskiej. Był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, Związku Walki Czynnej i Polskiej Organizacji Wojskowej.
Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 11 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 803. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 49 pułku piechoty w Kołomyi, w którym pełnił obowiązki dowódcy I batalionu, a następnie kwatermistrza. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 45. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W maju tego roku został przeniesiony z 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej do 66 pułku piechoty w Chełmnie na stanowisko dowódcy II batalionu. W marcu 1931 został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko kwatermistrza. W czerwcu 1933 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Od listopada 1934 dowodził Batalionem KOP „Ludwikowo”.