Tadeusz Witalis Marynowski, ps. „Marynka, Olczak, Witalis” (ur. 7 kwietnia 1898 w Beradzu koło Sandomierza, zm. w październiku 1942 w KL Majdanek) – major służby stałej saperów, szef Związku Odwetu Okręgu Warszawa-Województwo Związku Walki Zbrojnej w latach 1940-1942, szef Związku Odwetu Obszaru Warszawskiego Armii Krajowej w 1942.
Życiorys Do kwietnia 1918 ukończył sześć klas Komisarowskiej Szkoły Technicznej w Moskwie. Krótko studiował na Wydziale Technicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej. Od listopada 1918 służył ochotniczo w Wojsku Polskim. Odniósł ciężką ranę w wojnie polsko-bolszewickiej. Uczestniczył także w III powstaniu śląskim. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Piechoty i Szkoły Podchorążych Saperów od 1921 służył w 10 Pułku Saperów. W 1924 został wykładowcą Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. Następnie służył w 8 Batalionie Saperów w Toruniu, a od 1935 – w 16 Kompanii Saperów. W grudniu 1937 został szefem Wydziału Pracy Komendy Głównej Junackich Hufców Pracy Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 1928 zasiadał w Radzie Nadzorczej Związku Rewizyjnego Spółdzielni Wojskowych. Od października 1938 był słuchaczem nadzwyczajnym Wydziału Społecznego Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie.