Powódź w Gdańsku w 2001 roku (również: powódź stulecia) – powódź z czterema ofiarami śmiertelnymi w Gdańsku, która miała miejsce 9 lipca 2001 roku, epizod lipcowych powodzi w Polsce tego roku.
Geneza W lipcu 2001 r. w Dorzeczu Wisły miała miejsce seria powodzi, spowodowanych anomaliami pogodowymi w postaci deszczy nawalnych. Dzienna suma opadów niejednokrotnie przewyższała miesięczną sumę opadów lipca. Powodowało to poważne uszkodzenia urządzeń hydrotechnicznych (tzw. powódź błyskawiczna).
Gdańsk leży na styku kilku mezoregionów geograficznych. Zachodnia część miasta (tzw. Górny Taras) położona jest na wyżynnym Pojezierzu Kaszubskim, a pozostała część miasta (tzw. Dolny Taras) na nizinach – nadmorskim Pobrzeżu Kaszubskim oraz na Żuławach Wiślanych, gdzie występuje depresja. Najwyższy punkt Gdańska położony jest 180 m n.p.m., a najniższy 1,6 m pod poziomem morza, przy czym istotna część miasta leżąca na Żuławach znajduje się na wysokości w okolicach 0 m n.p.m.