Władysław Jan Kowalski (ur. 22 maja 1892 w Krakowie, zm. ?) – działacz niepodległościowy, inżynier, mierniczy przysięgły, kapitan piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 22 maja 1892 w Krakowie, w rodzinie Jana i Barbary z domu Garban. W 1911 ukończył naukę w VIII klasie c. k. Gimnazjum II w Nowym Sączu jako chlubnie uzdolniony i otrzymał świadectwo dojrzałości z odznaczeniem. W latach 1912–1914 studiował na Politechnice Lwowskiej i Wiedeńskiej.
W 1914 został wcielony do armii austro-węgierskiej i skierowany do szkoły oficerów rezerwy. W styczniu 1915, po ukończeniu szkoły, został wysłany na front wschodni. 13 czerwca tego roku dostał się do niewoli rosyjskiej, w której przebywał do 31 października 1918. Z informacji opublikowanej na stronie Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku wynika, że Władysław Kowalski ur. 22 maja 1892 służył w Legionach Polskich i był uznany za zaginionego..
W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, został przydzielony do 1 pułku piechoty w Lublinie i wysłany do Kowla na stanowisko komendanta dworca. W Kowlu pozostawał do 6 lutego 1919. Do końca kwietnia tego roku był leczony w Szpitalu Wojskowym w Chełmie na tyfus plamisty.