W meczu inaugurującym rundę rewanżową (17 sierpnia, mecz z Lechią) kolejni trzej piłkarze zaliczyli debiuty na boiskach I ligi: Jan Powązka, Marian Szymczyk, Zdzisław Wspaniały. Stal do końca walczyła o najlepszą pozycję w tabeli. Ostatni mecz rozegrany 20 listopada 1955 r. był meczem zaległej 18 kolejki. Decydował on o przyznaniu tytułu mistrzowskiego. Stal podejmowała u siebie warszawski CWKS. Gospodarze juz w 1 minucie zdobyli prowadzenie (gol Uznańskiego) i zaczynali myśleć o mistrzostwie. "Mistrzostwo" trwało zaledwie 13 minut, bowiem w 14 minucie wyrównał Brychczy. Sosnowiczanie niesieni dopingiem 20 tysięcy kibiców nie zdołali pokonać bramkarza gości. Mecz zakończył się remisem 1:1. Ten wynik zdecydował, że klub z Warszawy wywalczył pierwszy w swojej historii tytuł mistrza Polski. Stal została wicemistrzem, co i tak stanowiło ogromny sukces. Sosnowiczanie tydzień później udali się do Chełmka w ramach rozgrywek Pucharu Polski. III-ligowy Włókniarz pokonał wicemistrzów i tym sposobem Stal Sosnowiec zakończyła piłkarskie zmagania w 1955 roku.