Pałac w Rozalinie, Zespół Pałacowo Parkowy – zabytkowy pałac pochodzący z pierwszej połowy XIX wieku znajdujący się w Rozalinie, w województwie mazowieckim. Od 2016 roku działa w nim hotel.
Historia i architektura thumb|left|Sala kominkowa w pałacu thumb|left|Hol w pałacu Pałac letni został wzniesiony w latach między 1847, a przed 1857 rokiem z inicjatywy Aleksandry Rzewuskiej, żony Wacława Rzewuskiego i córki Rozalii Lubomirskiej zgilotynowanej w 1794 roku podczas trwania rewolucji francuskiej.
Pałac został zaprojektowany przez włoskiego architekta polskiego pochodzenia Henryka Marconiego, przedstawiciela klasycyzmu. Jednopiętrowy budynek, podpiwniczony, został wzniesiony na planie zbliżonym do kwadratu. Nakryty jest dachem czterospadowym. W trzyosiowej elewacji frontowej znajdującej się od południa, w jej osi, umieszczony został czterokolumnowy portyk wspierający dorycki fryz tryglifowy oraz taras na wysokości I piętra. Taras otoczony został żeliwną balustradą oraz filarami z wazonami. Na osi elewacji wschodniej umieszczony został dorycki portyk dwukolumnowy również podtrzymujący taras. Naroża budynku są boniowane. Kondygnacje oddziela gzyms.