19 listopada 1940 gen. Władysław Sikorski na posiedzeniu rządu zaprezentował plan polsko-brytyjskich działań wzmacniania „nastrojów proalianckich za pośrednictwem zaufanych emisariuszy” zwłaszcza we Francji, Jugosławii, Włoszech i na Węgrzech, przygotowany przez prof. Stanisława Kota na podstawie opracowań Jana Libracha oraz ppłk Jana Kowalewskiego. 24 grudnia 1940 gen. Władysław Sikorski zaproponował ministrowi wojny ekonomicznej Hughowi Daltonowi (nadzorującemu brytyjskie SOE) podjęcie współpracy. Po decyzji brytyjskich władz powołano w SOE sekcję mniejszości polskich EU/P, w celu wspierania konspiracji w środowiskach polonijnych.
Akcja Kontynentalna rozpoczęła swoje istnienie dzięki decyzji Winstona Churchilla, który wyraził zgodę na prace wywrotowe polskich organizacji w ogólnym interesie sprzymierzonych w krajach innych niż Stany Zjednoczone A.P.
Zadania i struktura 19 stycznia 1941 roku Komitet Ministrów rządu R.P. na uchodźstwie zdefiniował cel „Akcji” jako „walka tajna z wrogiem wszystkimi sposobami z wyjątkiem walki zbrojnej otwartej”. Jak podkreśla Jan Librach – „sieć polityczna Akcji Kontynentalnej odegrała poważną rolę zastępczą w stosunku do Polskiej Służby Zagranicznej”;