Po zwolnieniu z internowania służył w Polskiej Sile Zbrojnej.
12 października 1918 Rada Regencyjna zatwierdziła jego awans na porucznika w 1 pułku piechotyDz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918, s. 4.. Trzy dni później został przyjęty do Wojska Polskiego. 20 maja 1919 został przydzielony do 9 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 63 z 7 czerwca 1919, poz. 2010.. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 95. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Później został przeniesiony do 19 pułku ułanów w Ostrogu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku i dowódcy I dywizjonu. W 1924 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza. Później został przydzielony do Komendy Uzupełnień Koni Nr 30 w Kielcach, a w marcu 1926 przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przydziałem do Zapasu Młodych Koni Nr 1 w Górze Kalwarii na stanowisko kwatermistrza.