Aby zdyskredytować go w kampanii wyborczej w listopadzie 1946, sfałszowano dokumenty dotyczące jego przedwojennej działalności. Oskarżano go o wyzysk chłopstwa i dowolne dysponowanie funduszami miejskimi. Po sfałszowanych przez komunistów wyborach musiał uchodzić z Târgu Mureș. Osiadł przejściowo w Bukareszcie. W latach 1947–1949 był radcą prawnym w Fabryce „Phoenix” w Baia Mare. W 1952 został aresztowany i osadzony bez wyroku skazującego w obozie pracy przymusowej Poarta Albă przy kanale Dunaj-Morze Czarne. Z powodu braku dowodów w 1953 został zwolniony i zmuszony do zamieszkania w Tazlău. Do 1955 żył w izolacji, także od członków rodziny. W latach 1955–1960 pracował jako robotnik niewykwalifikowany, a następnie jako stróż nocny w Valea Călugărească. W ostatnich latach życia otrzymał skromną emeryturę, z uwagi na wykazane męstwo w czasie I wojny światowej.
Zmarł w Bukareszcie. Jego zwłoki potajemnie przewiezione zostały do Târgu Mureș i tam pochowane na cmentarzu przy tzw. Drewnianym Kościele. Pomnik nagrobny wzniesiono dopiero w 1976.
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy politycy Kategoria:Rumuńscy samorządowcy Kategoria:Ludzie związani z Klużem-Napoką Kategoria:Ludzie związani z Târgu Mureș Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1969