Znajduje się on w sąsiedztwie zabudowy ulicy Warszawskiej (po stronie wschodniej) i terenu kościoła ewangelickiego (na zachód od gmachu). Powstał on zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi, a wysokością zabudowy nawiązuje do sąsiadujących budynków. Jest on częściowo cofnięty od narożnika ulic, odsłaniając widok na kościół ewangelicki, a przed nim znajduje się plac, przy którym zaprojektowano wejście główne do budynku. Plac ten został wyłożony kostką granitową.
Kubatura budynku wynosi 30,6 tys. m³, powierzchnia użytkowa zaś 10,8 tys. m². Ma on cztery kondygnacje nadziemne i dwie podziemne.
Centralną częścią gmachu jest wykonana z zawieszonych płyt szklanych sala obsługi klientów w czterokondygnacyjnym atrium. Wejście służbowe powstało zaś narożniku północno-wschodnim. W architekturze gmachu nawiązano także do górnośląskiej tradycji poprzez pokrycie części gmachu czarnymi płytami przypominającymi ścianę węgla. Płyty te zbudowane są z czarnego łupku portugalskiego. Południowa część gmachu, przylegająca do ulicy Warszawskiej, charakteryzuje się drobnym pionowym podziałem ściany z przeszklonym parterem i wycofaną ostatnią kondygnacją.