W 1952 wstąpił do Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji. W 1967 po raz pierwszy wybrany do niższej izby parlamentu Tweede Kamer, zasiadał w niej z przerwami do 1977. Od 1967 do 1971 pozostawał sekretarzem stanu w resorcie spraw zagranicznych, natomiast od 1971 do 1973 ministrem obrony w trzech kolejnych rządach. Od 1977 do 1980 był natomiast członkiem Eerste Kamer, po czym od 1980 do 1985 należał do Rady Stanu, oficjalnego organu doradczego. Zajmował także stanowiska przewodniczącego Zgromadzenia Międzyparlamentarnego Beneluksu (1977–1978) oraz Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1978–1981). W 1985 zakończył karierę polityczną, zasiadał następnie w radach nadzorczych i zarządach organizacji pozarządowych oraz spółek (m.in. Randstad Holding, Douwe Egberts, ASML Holding). Działał również jako lobbysta i promotor idei zjednoczenia Europy, należał do komitetu sterującego Grupy Bilderberg.
Odznaczenia Odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego III klasy (1996), Orderem Korony II klasy (1970), Legią Honorową III klasy (1972) oraz Orderem Oranje-Nassau II klasy (1977).