W Parku Narodowym Los Glaciares zaobserwowano, że część osobników migruje w czasie surowych zim. Zaobserwowano także pojedyncze osobniki na Georgii Południowej. Jego zasięg występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 3,7 mln km² w sezonie lęgowym, a 4 mln km² łącznie z obszarami odwiedzanymi poza sezonem lęgowym.
Ekologia Głównymi habitatami wojaka długosternego są suche łąki, zakrzewione stepy, często w pobliżu wilgotnych bagien, strumieni na obszarach występowania kortaderii pampasowej (Cortaderia selloana). Na bardziej wilgotnych terenach zamieszkuje skaliste tereny z trawami z rodzajów kostrzewa (Festuca) i ostnica (Stipa). Na wybrzeżach Atlantyku zamieszkuje wilgotne, porośnięte kępami traw obniżenia terenu w pobliżu wydm. Ostatnio spotykany jest także na polach uprawnych i pastwiskach. Podgatunek nominatywny występuje na wysokościach od poziomu morza do 2800 m n.p.m., L. l. catamarcanus na wysokościach od 1200 do 3100 m n.p.m., a L. l. obscurus powyżej 1100 m n.p.m.
Dieta wojaka długosternego składa się ze stawonogów, nasion i owoców. W zachodniej Argentynie stwierdzono spożywanie nasion kukurydzy, a na Falklandach ziemniaków.