Stanisław Tabeński (ur. 4 sierpnia 1890 w Krakowie, zm. 4 marca 1977) – polski architekt, szczególnie aktywny w okresie międzywojennym na terenie województwa śląskiego.

Życiorys mały|Dom Oświatowy Biblioteki Śląskiej

Był synem Mieczysława Tabeńskiego i Stefanii z domu Sieradzka. Uczęszczał do Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie. Maturę zdał w 1907 roku. Następnie uczył się na Wydziale Architektury i Budownictwa Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie, którą ukończył egzaminem końcowym z wyróżnieniem w 1911 roku. W miesiącach wakacyjnych 1908 i 1909 roku odbył praktykę zawodową – kierownictwo budowy sądu w Samborze. Był stypendystą Wydziału Krajowego we Lwowie oraz Izby Przemysłowej w Krakowie. Za otrzymane środki wyjechał do Wiednia a potem do Zurychu, gdzie w charakterze słuchacza nadzwyczajnego dwa semestry studiował architekturę. W 1918 roku uzyskał tytuł inżyniera Wydziału Architektury Politechniki w Zurychu.

W latach 1920–1921, jako inżynier „D.O.G. Kraków”, odbył służbę wojskową w Wojsku Polskim.