17 listopada doszło do podpalenia rodzinnego domu ajatollaha Chomeiniego, jednak władze nieoficjalnie zaprzeczały temu faktowi. Przed meczem Iranu z Anglią na mistrzostwach świata w piłce nożnej żaden z piłkarzy irańskiej reprezentacji nie zaśpiewał hymnu państwowego, co odebrano jako sygnał wsparcia dla trwających w kraju protestów, zaś kapitan tej reprezentacji Ehsan Hajsafi wprost wyraził wsparcie dla protestujących. Jednocześnie protestujący w Iranie świętowali zwycięstwo Anglii w tym meczu i wznosili okrzyki antyrządowe. Niektóre irańskie zawodniczki (reprezentujące różne dyscypliny sportowe) występowały na zagranicznych imprezach sportowych bez hidżabów, co również zinterpretowano jako oznakę poparcia dla protestów w ojczyźnie.

Mimo surowych kar i zastraszania protestujących, demonstracje nie wygasały po trzech miesiącach, a ogłaszane przez władze końce protestów powodowały jedynie ich okresowe nasilenie. W połowie grudnia jedną z istotniejszych form protestów był trzydniowy strajk, podczas którego nie działały m.in. bazary, w tym w Teheranie.