Pomimo tego, że artykuł 247 Traktatu Pokojowego z Trianon przewidywał zobowiązanie państwa węgierskiego do „zwrócenia majątku fundacji ich właścicielom” i pomimo zobowiązań Węgier do uregulowania sytuacji organizacji, majątek fundacji nie został zwrócony do dziś. Po debatach na Międzynarodowej Konferencji w Hadze (1929) rumuński minister spraw zagranicznych Nicolae Titulescu i jego węgierski odpowiednik, baron Korani podpisali w Paryżu, 28 kwietnia 1930, tymczasowe porozumienie dotyczące majątku. Dopiero w październiku 1937 w Bukareszcie podpisano ostateczną umowę, na mocy której Węgry zobowiązują się przekazać Rumunii cały majątek Fundacji Gojdu, która znajduje się na terytorium Węgier, wraz z wszelkimi prawami pokrewnymi. Parlament rumuński ratyfikował umowę w 1938, ale parlament węgierski ratyfikował ją dopiero w czerwcu 1940, tak że jej postanowienia nie weszły w życie. W 1952 cały majątek Fundacji został znacjonalizowany przez komunistyczny rząd węgierski. Działania w tym zakresie wznowiła strona rumuńska w latach 90. XX wieku. W marcu 2008 senat węgierski odrzucił nadzwyczajne rozporządzenie rządu dotyczące ratyfikacji porozumienia między rządami Rumunii i Węgier w sprawie utworzenia rumuńsko-węgierskiej Fundacji Publicznej „Gojdu”.