W kwietniu 1944 r. został żołnierzem 2 kompanii V baonu 77 Pułku Piechoty Armii Krajowej. Brał udział w Akcji „Burza” (maj-czerwiec), a następnie Operacji „Ostra Brama” (lipiec), po której jego oddział został rozwiązany. Brał udział w potyczce w okolicy miejscowości Bieniakonie. Jednym z jego towarzyszy broni był późniejszy generał Tadeusz Bieńkowicz. Do końca 1944 r. ukrywał się w folwarku Siedziany. Po wojnie nie ujawnił się jako żołnierz AK.
Żołnierz LWP W styczniu 1945 r. wstąpił ochotniczo do 4 Zapasowego Pułku Piechoty Ludowego Wojska Polskiego w Białymstoku. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w wojsku. W marcuWedług innych źródeł: w październiku. 1945 r. rozpoczął naukę we Frontowej Szkole Oficerskiej w Lublinie, którą ukończył uzyskawszy stopień podporucznika. W latach 1945–47 służył jako żołnierz 36 Łużyckiego Pułku Piechoty 8 Dywizji 2 Armii WP w Lesku. Brał udział w walkach z UPA, a także chronił szlaki kolejowe. Po uzyskaniu matury we wrześniu 1947 r., został na własną prośbę przeniesiony do rezerwy w stopniu porucznika.