Aurel Lazăr (ur. 5 sierpnia 1872 w Oradei, zm. 18 listopada 1930 tamże) – rumuński prawnik, polityk narodowo-liberalny, samorządowiec, poseł, burmistrz Oradei, doktor nauk prawnych.
Życiorys Ukończył Liceum Norbertanów w Oradei, Akademię Prawa w tym samym mieście oraz Wydział Prawa Uniwersytetu w Budapeszcie. Był jednym z sześciu delegatów Partii Narodowo-Liberalnej, którzy wraz z sześcioma innymi delegatami socjaldemokratów utworzyli Centralną Rumuńską Radę Narodową. Był przewodniczącym Rumuńskiej Rady Narodowej z Oradei i Bihoru. Uczestniczy w Wielkim Zgromadzeniu Narodowym z Alba Iulia jako delegat z okręgu Aleş. Został wybrany członkiem Wielkiej Rady Narodowej Transylwanii. Był członkiem założycielem Związku Prawników Związkowych z Rumunii. W 1897 wśród założycieli Instytutu Kredytowego i Oszczędności Bihoreana – został członkiem zarządu tego banku, a później był jego prawnikiem.
Wybuch I wojny światowej oznaczał dla niego, podobnie jak dla wszystkich czołowych działaczy rumuńskich w Siedmiogrodzie, permanentne szykany ze strony władz austro-węgierskich.