Wśród parów istnieje pięciorangowa hierarchia: najwyżej stoją osoby szczycące się tytułem księcia, po nich następują markizowie, hrabiowie, wicehrabiowie i na końcu baroni.
Od 1999 liczba parów dziedzicznych mających prawo zasiadania w Izbie Lordów została ograniczona do 92. Dwóch z nich mianuje monarcha na stanowisko Lorda Marszałka i Lorda Wielkiego Szambelana. 15 wybiera cała Izba Lordów w celu pełnienia funkcji zastępcy Spikera, zaś pozostałych wybierają zasiadający aktualnie w Izbie Lordów parowie dziedziczni według podziału na frakcje (42 frakcja Partii Konserwatywnej, 2 frakcja Partii Pracy, 3 frakcja Liberalnych Demokratów, 28 zaś frakcja lordów bezpartyjnych). Obok parów dziedzicznych występują od 1958 roku parowie dożywotni (), od początku mogły zostać nimi również kobiety. Od 1963 roku kobiety mogą również dziedziczyć tytuły parowskie, wprowadzono wówczas również możliwość zrzeczenia się odziedziczonego parostwa. Parowie dożywotni powoływani są przez monarchę na wniosek premiera.
W systemie angielskim tytuły szlacheckie przysługuje jedynie osobom, które je odziedziczyły lub zostały nimi obdarzone. Małżonkowie i dzieci para otrzymują tzw.