Karl Hyde w wywiadzie dla BBC Radio 6 Music stwierdził, iż scenariusz sztuki zespół otrzymał w trakcie swojej w trakcie ostatniej światowej trasy koncertowej. Reżyser i zespół mieli wówczas za sobą długą historię współpracy. Po raz pierwszy spotkali się e 1996 roku, gdy Boyle wykorzystał utwór „Born Slippy. NUXX” na ścieżce dźwiękowej do swojego filmu Trainspotting. Utwór sprawił, że Underworld stał się gwiazdą. Później Karl Hyde i Rick Smith napisali wspólnie muzykę do filmu Boyle’a W stronę słońca z 2007 roku. W wywiadach obaj wspominali, że początkowo podchodzili do pracy nad sztuką studiując style muzyczne właściwe dla epoki, w której rozgrywa się jej akcja. Boyle, choć doceniał ich barokowe odkrycia, zachęcał ich do zastosowania w materiale muzycznym sztuki bardziej współczesnych dźwięków.
Muzyka Ścieżka dźwiękowa Frankensteina stanowi mieszankę różnych stylów muzycznych (morskie szanty i weselne toasty, industrialne przebłyski, akcenty folku, flamenco), jako że tematem sztuki jest potwór stworzony z różnych części. Przykładem różnorodności stylowej jest już otwierający płytę 17-minutowy utwór 'Overture', będący mieszanką kluczowych momentów z partytury.