Prowadziła życie podobne do zakonnego, złożyła prywatny ślub czystości, w swym mieszkaniu urządziła kaplicę (oratorium), gdzie raz w miesiącu sprawowano Mszę świętą, w której uczestniczyli jej przyjaciele i sąsiedzi. Ciągle pragnęła jednak dołączyć do wspólnoty zakonnej. W 1998 przyjęta została w szeregi bezhabitowego Zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej. Po obłóczynach używała dawnego imienia, otrzymanego niegdyś u bydgoskich klarysek. Pozostała w swoim mieszkaniu, gdzie odbywała formację zakonną pod kierunkiem s. Marii Wenancji Ambroziak. Pierwsze śluby zakonne złożyła w kaplicy zakonnej swego zgromadzenia przy ul. Strajku Dokerów w Gdańsku. Przyspieszone ze względu na czekającą ją operację śluby wieczyste złożyła zaś na ręce m. Róży Kozery w gdańskim szpitalu na Zaspie 3 lutego 2000. Wkrótce odnowił się nowotwór, a stan s. Judyty znacząco się pogorszył. Cierpienie przeżywała w cichości, z pokorą, odmawiając przyjmowania środków przeciwbólowych, łącząc się z Męką Chrystusa. Zmarła 3 listopada 2001. Mszę pogrzebową w kościele św. Jadwigi Śląskiej odprawił abp Tadeusz Gocłowski, po czym ciało złożono w grobowcu zakonnym na cmentarzu parafialnym w Gdańsku - Nowym Porcie.