Płowe gardło i podgardle. Sterówki matowe czarniawobrązowe. Młode samce przypominają samice, wybarwiają się na niebiesko dopiero w drugim roku życia, stopniowo, najpierw w okolicach głowy, potem brzucha. C. b. caucae jest nieco mniejszy od podgatunku nominatywnego, C. b. minor jest nieco jaśniejszy w okolicy kupra, C. b. sterea jest mniejszy i ciemniejszy, a C. b. argentina jest większy. Długość ciała z ogonem: 15 cm, masa ciała 27–28 g.
Zasięg występowania Poszczególne podgatunki indygówki niebieskiej występują: C. b. caucae – w południowo-zachodniej Kolumbii w dolinach rzek Patía, Cauca i Dagua, C. b. minor – w górach północnej Wenezueli od stanu Falcón i Lara na wschód do Sucre i Monagas, C. b. brissonii – w północno-wschodniej Brazylii od stanu Piauí i Ceará na południe do stanu Bahia, C. b. sterea – we wschodniej i południowej Brazylii, wschodnim Paragwaju, północno-wschodniej Argentynie i Urugwaju, C. b. argentina – we wschodniej Boliwii, południowej Brazylii, Gran Chaco w Paragwaju i północnej Argentynie. Jest gatunkiem w zasadzie osiadłym. Jego zasięg występowania (Extent of occurrence, EOO) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje 14,9 mln km².