Phyllosticta solitaria Ellis & Everh. – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Grzyb mikroskopijny, pasożyt niektórych roślin.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phyllosticta, Phyllostictaceae, Botryosphaeriales, Incertae sedis, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1895 r. Job Bicknell Ellis i Benjamin Matlack Everhart na liściach gruszy Pyrus coronaria. Synonim: Phyllostictina solitaria (Ellis & Everh.) Shear 1923:
Morfologia Teleomorfa nie jest znana, ale wiosną na opadłych liściach opisano struktury podobne do niedojrzałych owocników. Spermogonium nie jest znane.
Anamorfa tworzy pyknidia o różnej budowie. W obrębie plam na liściach są one drobne, cienkościenne, kuliste, o wymiarach 60–95 μm i mają wystający dziób z ostiolą 9–12 × 7–12 μm. Pyknidia na ogonkach liściowych mają rozmiar 62–119 μm, a ostiola 12–14 × 9–12 μm. Na owocach pyknidia są elipsoidalne, spłaszczone, o wymiarach 57–95 × 107–166 μm, z ujściem 12–23 μm i są grubościenne (ściana przy podstawie ma grubość 4,75 μm). Na korze pędów oprócz typowych pyknidiów powstają pyknosklerocja podobne kształtem do tych na owocach, ale mają wyraźny otwór i cieńsze ściany. Pyknosklerocja to pyknidia z dużymi komórkami pseudoparenchymy.