Antoniego Wróbla ps. „Burza” oddział pod dowództwem por. Józefa Mazura ps. „Skrzypik” W skład zgrupowania partyzanckiego wchodziły także oddziały Armii Ludowej i partyzantki radzieckiej, jednak zdołały one wyjść z okrążonej Puszczy Solskiej, zanim siły AK i BCh udały się pod Osuchy (AL-owcy przebili się nocą z 21 na 22 czerwca wracając w rejon Lasów Janowskich, Sowieci zaś w nocy z 23 na 24 czerwca kierując się w stronę Karpat). Po odejściu oddziałów AL i radzieckich liczba partyzantów w okrążonym zgrupowaniu spadła z ok. 5000 do ok. 1200Lasy Janowskie i Puszcza Solska, s. 94..

Podłoże bitwy W czerwcu 1944 r. hitlerowcy przeprowadzili dwie wielkie akcje przeciwpartyzanckie – Sturmwind I, która miała miejsce w Lasach Janowskich oraz Sturmwind II, która odbyła się w Puszczy Solskiej. Głównymi celami tych akcji było zniszczenie niezwykle licznych tutaj oddziałów partyzanckich (patrz hasło: powstanie zamojskie), które nie tylko paraliżowały niemiecką komunikację, ale całkowicie uniemożliwiały dostęp do znajdujących się w lasach wsi czy nawet dużych miast (z Biłgorajem Niemcy byli zmuszeni utrzymywać komunikację lotniczą lub wysyłać tam silnie ubezpieczone konwoje).