Żółtaczka wiśni nie powoduje obumarcia drzew, ale może spowodować utratę 50% plonów wiśni. W szkółkach sadzonki mają 40 do 50% mniej pąków w porównaniu ze zdrowymi podkładkami i wolniej rosną. Podkładki „Krymsk 5” i „Krymsk 6” wykazują nadwrażliwość na wirusa karłowatości drzew pestkowych i wirusa nekrotycznej pierścieniowej plamistości śliwy, co powoduje śmierć zrazu.
Wśród roślin uprawianych w Polsce wirus PDV powoduje także karłowatość śliwy.
Epidemiologia Wirus przenoszony jest przez zainfekowane podkładki oraz podczas okulizacji i szczepienia przez zainfekowane oczka i zrazy. Rozprzestrzenia się także naturalnie w sadzie przez zainfekowany pyłek i przechodzi na nasiona. Przenoszenie wirusa przez pyłek jest powodem szybkiego rozprzestrzeniania się choroby w sadach wiśniowych. Rozprzestrzenianie się przez nasiona powoduje infekowanie podkładek. Okres inkubacji choroby wynosi 1–2 lata.
Ochrona Do rozmnażania wiśni należy używać wyłącznie wolne od wirusów podkładki, oczka i zrazy. Wirusa PDV można z nich usunąć przez termoterapię (przetrzymywanie przez 24–32 dni w 38 °C). Przy szczególnie cennych odmianach można stosować hodowlę z merystemów wierzchołkowych. Nowe sady zakłada się w pewnej odległości od starszych, by nie dochodziło do ich infekcji. Zastosowanie kwasu giberelinowego może powstrzymać rozwój choroby.
Przypisy
Kategoria:Choroby roślin sadowniczych Kategoria:Wirusowe choroby roślin