Klub odegrał ważną rolę kulturotwórczą w środowisku lokalnym i ogólnopolskim. Wyrazem społecznego uznania było nadanie Klubowi Dyplomu Honorowego Ministra Kultury i Sztuki (20 maja 1977) oraz Medalu pamiątkowego wybitego dla uczczenia 150. rocznicy bitwy pod Ostrołęką (26 września 1981).
Polaryzacja i zawieszenie działalności (1983–1990) Kolejną siedzibą Klubu Literackiego „Narew” w Ostrołęce stał się lokal, udostępniony przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Funkcję prezesa pełniła Irena Knapik-Machnowska (od 18 grudnia 1985 do 30 marca 1990, wcześniej była sekretarzem klubu), Wiceprezesem klubu był Edward Kupiszewski, członkiem zarządu - Wojciech Wozniak i Bogusław Hubert Fedorowicz. a sekretarzem klubu - Teresa Kupiszewska. Mimo że publikacje klubu liczyły się w dorobku literatury krajowej, osoby do niego należące, borykając się z trudnościami finansowymi, bo Spółdzielnia Mieszkaniowa raptownie i drastycznie wtedy podwyższyła czynsz za lokal klubu, Natychmiast cały Zarząd Klubu NAREW podjął decyzję o całkowitym rozwiązaniu się Klubu z dniem 30 marca1990r. Od tego dnia Klub Literacki NAREW przestał istnieć, a klucze do lokalu klubu - suszarnię na XI piętrze wieżowca na ulicy Reymonta 1, przekazano do Spółdzielni Mieszkaniowej w Ostrołęce. Trzeba pamiętać, że był to czas radykalnych przemian w Polsce.