Od końca 1918 w Wojsku Polskim. 1 czerwca 1921 był odkomenderowany na studia we Lwowie, a jego oddziałem macierzystym był Wojskowy Okręgowy Zakład Gospodarczy we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 264. lokatą w korpusie oficerów administracji, dział gospodarczy. W 1923 był przydzielony z Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr VI we Lwowie do Referatu Rolnego w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 1 listopada 1924, po odbyciu przedwstępnej praktyki, został przydzielony do Wyższej Szkoły Intendentury w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1924/26. W 1928 był oficerem 1. Okręgowego Szefostwa Intendentury. W 1932 służył w Kierownictwie Centralnego Zaopatrzenia Intendenckiego w Warszawie. W grudniu 1932 został przeniesiony do 20 Dywizji Piechoty w Baranowiczach na stanowisko dywizyjnego oficera intendentury. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów z wyższymi studiami wojskowymi. Następnie pełnił służbę w Szefostwie Intendentury Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu. Zmarł 29 listopada 1938 w Brześciu. 2 grudnia 1938 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A8-2-1).