thumb|200px|Nowoczesna riksza w Hamburgu thumb|200px|Rikszarze w Haridwarze thumb|200px|Riksza piesza w Kalkucie, 2012 thumb|200px|Riksze w Warszawie, 1943 thumb|200px|Riksze towarowe w Warszawie, 1944 thumb|200px|Znak drogowy B-11 „zakaz wjazdu wózków rowerowych” – pojazd kołowy napędzany siłą ludzkich mięśni, służący do transportu osób.
Opis Pojazd ten pochodzi z Azji. Prawdopodobnie został wynaleziony w Japonii w drugiej połowie XIX w. jako następca lektyki (spośród dwóch osób przenoszących lektykę zrezygnowano z jednej osoby, zastępując ją parą kół umieszczonych na jednej osi). W języku japońskim pojazd ten nazywa się 人力車, „jin-riki-sha”. Trzy znaki chińskie (czytane w tym przypadku po sinojapońsku) oznaczają kolejno: „jin” – człowieka, „riki” – siłę, „sha” – pojazd, koło.
Początkowo riksza była pojazdem pchanym lub ciągniętym przez jedną osobę (riksza piesza), później została unowocześniona poprzez wykorzystanie roweru jako jednostki napędowej (riksza rowerowa). Pojazd ten (riksza piesza) zrewolucjonizował transport osobowy w Japonii, a później w całej Azji Południowo-Wschodniej. Liczba riksz gwałtownie rosła, osiągając liczbę od kilkuset do kilku tysięcy w poszczególnych miastach (w Tokio na początku XX wieku było ich w użyciu około 8000).