Sprawiło to, że liczba rakiet jakie można było przenieść zmniejszyła się w stosunku do S-5, jednak nie wpłynęło to na zdolność bojową, bowiem szacuje się, że S-8 były pięciokrotnie skuteczniejsze niż jego poprzednik.
W późniejszym czasie rozwojem pocisków zajął się Instytut Fizyki Stosowanej z Nowosybirska.
Dane taktyczno-techniczne Dane (oprócz prędkości) dla S-8KO
Kaliber: 80 mm Masa: 3,6 kg (głowicy bojowej), 11,65 kg (całkowita) Długość: 1445 mm Zasięg: 2 km Przebijalność: 400 mm Prędkość: 610 m/s (S-8KOM)
Użycie Pociski S-8 były używane przez armie państw Układu Warszawskiego do podwieszenia ich do samolotów SM-92, Su-17, Su-24, Su-34, Su-25, Su-27, Su-35, MiG-23 i MiG-27. Śmigłowce zdolne do ich użytkowania to: Mi-8, Mi-24, Mi-35M, Mi-28, Ka-50, Ka-52 i Ka-60. Rosyjska armia używała ich w trakcie walk w Czeczenii. Istnieją doniesienia o Czeczenach, którzy wynosili z rozbitych śmigłowców rakiety S-5 i S-8 i tworzyli z nich amunicję do swoich wyrzutni.
Polskie Siły Powietrzne korzystały z nich na myśliwcach MiG-29 i bombowcach Su-20 i Su-22.
Modyfikacje Konstruktorzy z Nowosybirska stworzyli ponad 20 różnych modyfikacji pocisków.