Przegroda dzieląca zarodnik znajduje się w 1/3 jego długości, większa górna komórka zwykle z dwoma gutulami, czasami na każdym końcu ze szklistymi wyrostkami podobnymi do włosków. Anamorfa Konidiomy we fpostaci pyknidiów. Mają średnicę 100–160 µm, są kuliste lub niemal kuliste, zanurzona w tkance liścia, jednokomorowe, wyrastająca na dolnej powierzchni liści. Fialidy komórek konidiotwórczych tworzą się ze strzępek wewnętrznej powierzchni pyknidiów w łańcuchach po 2–4, końcowa komórka konidiogtwórcza jest najdłuższa, 11–20 x ok. 3 µm i ostra, fialidy pośrednie są krótsze 5–9 x ok. 3 µm i tworzą konidia bocznie. Konidia 17–25 x ok. 1 µm, nitkowate. Rozwój Zimuje w postaci grzybni i owocników w tkankach porażonych i obumarłych liści. Wiosną wytworzone w nich askospory dokonują infekcji pierwotnych na młodych liściach. Na obumarłych liściach powstają także bezpłciowe konidia. Według niektórych fitopatologów dokonują infekcji wtórnych, według innych nie są zdolne do kiełkowania i infekowania roślin.
Przypisy
Kategoria:Gnomoniaceae Kategoria:Mykobiota Polski