Projekt Stelli – monety czterodolarowej W 1879 roku John A. Kasson, ambasador Stanów Zjednoczonych w Austro-Węgrzech, były przewodniczący komisji ds. mennictwa, miar i wag, zasugerował sekretarzowi skarbu Williamowi M. Evartsowi wprowadzenie do obiegu monety, która miałaby wartością odpowiadać austriackim 8 florenom. Propozycja została przekazana do Departamentu Skarbu. Wniosek był poparty badaniami Hubbella. Ówcześnie 8 florenów miało wartość 3 dolarów i 88 centów. Hubbell i Kasson uznali zatem, że nominałem amerykańskiej monety powinny być cztery dolary. Pomysł ten wynikał z tego, że Stany Zjednoczone nie miały w tamtym czasie monety, która swoją wartością dorównywałaby monetom europejskim, których używano powszechnie w handlu międzynarodowym. Złota moneta o wartości 2,5 dolara (Quarter Eagle) była monetą o zbyt małej wartości, a z kolei złote pięć dolarów było monetą o zbyt dużej wartości w stosunku do europejskich złotych monet używanych w handlu, takich jak brytyjski suweren, francuski napoleondor, 20 lir włoskich czy 20 hiszpańskich peset.