Uzupełniające informacje Na malarskie walory tego pejzażu zwrócił uwagę Tadeusz Dobrowolski (1960) - pisząc: [...] "W [...] latach osiemdziesiątych tworzył artysta, obok obrazów traktowanych dekoracyjnie - obrazy bardziej 'malarskie'. [...]" Według jego określenia, należą do nich "słynne, podłużnego formatu >>Moczary<< (datowane ponoć mylnie przez samego artystę na rok 1894), pełne złotawego światła, jakim lśni zwierciadło wody, pokrytej rytmizowanymi trawkami i szuwarami (ryc.175)."[...]Tadeusz Dobrowolski: Nowoczesne malarstwo polskie, t. II, op.cit., s.270-271.
O obrazie „Moczary” następująco pisał syn artysty, historyk sztuki Maciej Masłowski: "Wynikiem (…) nieustannej łączności z naturą był w tych latach osiemdziesiątych cały szereg niewielkich, ale pionierskich – jak mi się wydaje – krajobrazów." Cytowany autor zaliczał do nich „Lasek” i „Moczary” (z dawnej kolekcji Feliksa Manggha-Jasieńskiego - później w zbiorach krakowskiego Muzeum Narodowego), a także „Pociąg” i „Łubin z wiatrakiem” ze zbiorów prywatnych. Traktował je jako "przykłady bardzo wczesnego pleneru, przykłady przejścia ponad zimnym światłocieniem i suchą fotograficznością wprost do plamy i koloru."Maciej Masłowski: Wstęp do albumu „Stanisław Masłowski – akwarele 12 reprodukcji barwnych”, Warszawa 1956, wyd. „Sztuka”, s.